وإمتى يادنيا هتحنى
علينا فى يوم
وإمتى هنام وهشبع
نوم
وإمتى هعيش بقى انسان
وامتى يا دنيا هتعلم
وامتى يكون لنا حاضر
ماهوش زنبى
ان ابويا يموت
وامى بعده تتألم
وتملاها الحياة اوجاع
وتبكى ع الولد
لو جاع
فتتجوز
عشان اللقمة تلقاها
فيضربنى
وانا اللى
ابويا طول عمره
مكرمنى
انا غلطان لانى هربت
يوم م البيت
لكنه كان بلا رحمة
وامى ست غلبانة
بتتكلم
عليها الكف بيعلم
واعيش فى الحسرة
باتألم على امى
وعلى بيتى
وعلى نفسى
كرهت العيشة
من يأئسى
بقيت عايش
منيش عايش
فى ليلة بأشحت اللقمة
وليلة بجيبها بخناقة
يا دنيا لينا خّناقة
واصل الناس
مهيش فايقة
واصل الناس
مهيش رايقة
تحن فى ليلة ع الغلبان
مدام غلبان
كتيره نبص له بصة
ونتأزم
نخاف ليبص فى اللقمة
فتتسمم
عرفت كثير
وصاحبونى كتير اولاد
حالتهم برضه
من حالتى
نومتنا اصلها الشارع
بنسمع كل فترة ادان
وناس رايحة وناس جاية
ونسمع من الشيوخ قرأن
وناس واقفة وبتأمن
واروح واجرى على الجامع
فشيخنا يبصلى بصة
يقولى روح على الناصية
يا ابن ال ...... (ناس )
فقدت يا دنيا احساسى
بقيت انسان بلا احساس
بلا مبدأ
لقيت كل البشر اعداء
وكل الدنيا اعدائى
وليلة لقيتنى بأتالم من الاوجاع
وبصرخ فى الوجود صرخة
اتارى ملاك
ومتخفى فى توب انسان
واقف على ضهرى بيطبطب
نسيت اوجاعى على ايده
على كتفه كأنى غفيت
وقلت يا ريت
عرفتك من سنين فاتت
على بيته وودانى
واول مرة احس انى
بقيت شبعان
وكلمنى
وعلمنى
وقاللى الدنيا مش اسيا
لكن احنا اللى مش عارفين
نعيش فيها
ده لو تتعب حبيبى ف يوم
تلاقى الف يوم راحة
فعيش فى الدنيا براحة
على مهلك
وحاول بس تتعلم
فتاكل من عرق ايدك
يوميها المولى هيعينك
وتصبح بكرة سيد الناس
وخدنى يوميها ع الجامع
وصلينا
وخلصنا الصلاة دعينا
يا رب الملك والملكوت
انا عبدك وده ملكك
فأعطينى واكفينى شرور الناس
وعم صليب راجل حداد
اخد ايدى وعلمنى
وشربنى بأديه صنعة
وبعد الشغل بأتعلم
وصبحت ورشته بيتى
تعدى سنين كتير ياما
بقيت انسان صاحب صانعه
وبأتخرج من الجامعة
وكل الدنيا ضحكالى
وبقيت اضحك على حالى
واقوله يارب انا شاكر
ولا عمرى هعيش ناكر
لفضل الله
لكن فى القلب فى غصة
انا مشتاق ولو بصة
فى عين الغالية ست الناس
تعالى يا امه ف احضانى
انا اصبحت شيئ تانى
ومحتاجلك
اكون جنبك
انا يامه حبيب قلبك
خدتنى الدنيا
لكن عمرى ما نسيتك
تعالى ونورى بيتك
يا رب الكون انا عاجز اقول شكرا
وشكرا مش كتيرة عليك
كتير زيى هنا كانوا
لا ليهم اهل ولا مأوى
فكون ليهم
وامنحهم قلوب
غرقانة فى التقوى
تنجيهم
وكون الرؤية لعنيهم
انا اللى بديتها فى الشارع
بفضلك صار لعينى طريق
علينا فى يوم
وإمتى هنام وهشبع
نوم
وإمتى هعيش بقى انسان
وامتى يا دنيا هتعلم
وامتى يكون لنا حاضر
ماهوش زنبى
ان ابويا يموت
وامى بعده تتألم
وتملاها الحياة اوجاع
وتبكى ع الولد
لو جاع
فتتجوز
عشان اللقمة تلقاها
فيضربنى
وانا اللى
ابويا طول عمره
مكرمنى
انا غلطان لانى هربت
يوم م البيت
لكنه كان بلا رحمة
وامى ست غلبانة
بتتكلم
عليها الكف بيعلم
واعيش فى الحسرة
باتألم على امى
وعلى بيتى
وعلى نفسى
كرهت العيشة
من يأئسى
بقيت عايش
منيش عايش
فى ليلة بأشحت اللقمة
وليلة بجيبها بخناقة
يا دنيا لينا خّناقة
واصل الناس
مهيش فايقة
واصل الناس
مهيش رايقة
تحن فى ليلة ع الغلبان
مدام غلبان
كتيره نبص له بصة
ونتأزم
نخاف ليبص فى اللقمة
فتتسمم
عرفت كثير
وصاحبونى كتير اولاد
حالتهم برضه
من حالتى
نومتنا اصلها الشارع
بنسمع كل فترة ادان
وناس رايحة وناس جاية
ونسمع من الشيوخ قرأن
وناس واقفة وبتأمن
واروح واجرى على الجامع
فشيخنا يبصلى بصة
يقولى روح على الناصية
يا ابن ال ...... (ناس )
فقدت يا دنيا احساسى
بقيت انسان بلا احساس
بلا مبدأ
لقيت كل البشر اعداء
وكل الدنيا اعدائى
وليلة لقيتنى بأتالم من الاوجاع
وبصرخ فى الوجود صرخة
اتارى ملاك
ومتخفى فى توب انسان
واقف على ضهرى بيطبطب
نسيت اوجاعى على ايده
على كتفه كأنى غفيت
وقلت يا ريت
عرفتك من سنين فاتت
على بيته وودانى
واول مرة احس انى
بقيت شبعان
وكلمنى
وعلمنى
وقاللى الدنيا مش اسيا
لكن احنا اللى مش عارفين
نعيش فيها
ده لو تتعب حبيبى ف يوم
تلاقى الف يوم راحة
فعيش فى الدنيا براحة
على مهلك
وحاول بس تتعلم
فتاكل من عرق ايدك
يوميها المولى هيعينك
وتصبح بكرة سيد الناس
وخدنى يوميها ع الجامع
وصلينا
وخلصنا الصلاة دعينا
يا رب الملك والملكوت
انا عبدك وده ملكك
فأعطينى واكفينى شرور الناس
وعم صليب راجل حداد
اخد ايدى وعلمنى
وشربنى بأديه صنعة
وبعد الشغل بأتعلم
وصبحت ورشته بيتى
تعدى سنين كتير ياما
بقيت انسان صاحب صانعه
وبأتخرج من الجامعة
وكل الدنيا ضحكالى
وبقيت اضحك على حالى
واقوله يارب انا شاكر
ولا عمرى هعيش ناكر
لفضل الله
لكن فى القلب فى غصة
انا مشتاق ولو بصة
فى عين الغالية ست الناس
تعالى يا امه ف احضانى
انا اصبحت شيئ تانى
ومحتاجلك
اكون جنبك
انا يامه حبيب قلبك
خدتنى الدنيا
لكن عمرى ما نسيتك
تعالى ونورى بيتك
يا رب الكون انا عاجز اقول شكرا
وشكرا مش كتيرة عليك
كتير زيى هنا كانوا
لا ليهم اهل ولا مأوى
فكون ليهم
وامنحهم قلوب
غرقانة فى التقوى
تنجيهم
وكون الرؤية لعنيهم
انا اللى بديتها فى الشارع
بفضلك صار لعينى طريق
